หลังจากที่อิ่มหนำสำราญกับการเดินชมตลาดอ่างศิลา 133 ปี เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่เป็นของคู่กันกับตลาดอ่างศิลา 133 ปีค่ะ นั่นก็คือ ตึกราชินี หรือที่เขาเรียกกันง่ายๆว่าตึกแดง ประวัติความเป็นมาของตึกราชีนี จะมีป้ายอยู่ที่หน้าตึกค่ะ เป็นประวัติย่อๆ ของตึกราชินีแห่งนี้ ซึ่งตึกแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ตากอากาศแห่งแรกของประเทศไทย ในสมัยรัชกาลที่ 4  ต่อมาก็ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ในระหว่างที่สำเร็จราชการแทนรัชกาลที่ 5 ในตอนที่เสด็จประพาสยุโรปค่ะ ลักษณะของตึกหลังนี้สร้างด้วยปูน เป็นตึก 2 ชั้น  และทาสีแดง อยู่ติดริมทะเล สวยงามมากค่ะ บรรยากาศภายในตึก ก็เป็นแบบโบราณ ขลังนิดๆ ลมพัดผ่านเย็นสบายค่ะ ชั้นบนมีอยู่ด้วยกัน 2 ห้อง แต่ละห้องก็จะมีภาพถ่ายขาวดำโบราณติดไว้ที่ผนังห้อง ริมระเบียงติดกับทะเล อากาศสดชื่นเป็นธรรมชาิติจริงๆ ในวันเสาร์-อาทิตย์ก็จะมีชาวบ้านในย่านนั้นเดินทางมาพักผ่อนกันที่นี่ค่ะ เพราะทางจังหวัดชลบุรีได้จัดให้ตึกราชินีเป็น พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษามหาราช จังหวัดชลบุรี ด้วยค่ะ วันหยุดสุดสัปดาห์นี้ ใครที่ชอบบรรยากาศโบราณก็ลองแวะเข้าไปชม ตึกราชินี กันดูนะคะ ได้สัมผัสบรรยากาศเก่าๆ ริมทะเลไปพร้อมๆกับอากาศเย็นสบายในช่วงวันพักผ่อนก็คงจะดีไม่น้อยทีเดียว นี่คือรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติของตึกราชินี ตึกแดง [...]

วันก่อนมีโอกาสไปทำงานนอกสถานที่ค่ะ ซึ่งสถานที่ที่ไปนั้นก็เป็นย่านโบราณ นั้นก็คือหลังศาลฎีกาค่ะ มีหลายคนที่ยังไม่รู้ว่าศาลฎีกานั้นตั้งอยู่ที่ไหน ศาลฎีกาตั้งอยู่ที่สนามหลวงค่ะ ติดกับคลองหลอด กลับมาถึงสิ่งที่อยากจะเล่าให้ฟังกันดีกว่าค่ะ หลังจากที่เสร็จธุระแล้วก็เป็นช่วงเกือบเที่ยงวันพอดีค่ะ ก็เลยได้เวลาหาข้าวเที่ยงทานกัน คณะของเราก็เลือกที่จะไปทานข้าวกันที่หลังศาลฎีกาค่ะ แต่จำไม่ได้ว่าเขาเรียกแถวนั้นว่าตรอกอะไร วันนั้นไปทานข้าวเฉโปเจ้าอร่อยของย่านนั้น เป็นร้านริมถนนนี่ล่ะค่ะ ซึ่งก็ดูธรรมดาๆ แต่ว่าอร่อยอย่าบอกใครเชียว ในระหว่างที่ทานข้าวเฉโปกันอย่างตั้งใจ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นตึกโบราณตึกหนึ่งที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกับร้านข้าวเฉโปร้านนี้ ลักษณะของอาคารหลังนี้เป็นสถาปัตยกรรมเก่าค่ะ มี 2 ชั้น ชั้นบนเป็นไม้มีหน้าต่างและประตูอยู่หลายบาน ส่วนชั้นล่างเป็นปูนค่ะ ซึ่งดูท่าทางว่าเจ้าของคงจะัยังคงดูแลรักษาอย่างดีทีเดียว เพราะยังไม่ทรุดโทรมมากนักค่ะ สอบถามได้ความจากคณะที่เิดินทางไปด้วยคนหนึ่ง บอกว่าเป็นโรงเรียนเก่า (ชื่อโรงเรียนผิงจำไม่ได้ค่ะ) สร้างมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 เห็นจะได้ แต่ตอนนี้ไม่มีการเรียนการสอนแล้วเพราะว่าอาคารเก่ามากแล้วแล้วก็เลยเลิกสอนไปค่ะ มองโรงเรียนเก่าแห่งนี้แล้วรู้สึกสบายตาสบายใจจริงๆค่ะ อาจเป็นเพราะบรรยากาศของสถานที่และสิ่งแวดล้อมประกอบกับสถาปัตยกรรมของตึกโบราณแห่งนี้ยิ่งทำให้นึกถึงสมัยก่อนที่ยังเรียนหนังสืออยู่ในชั้นประถมและมัธยม อยากกลับเยี่ยมไปโรงเรียนจริงๆค่ะ โรงเรียนเก่าแห่งนี้มีมนต์ขลังและเปี่ยมไปด้วยสเน่ห์แห่งสถาปัตยกรรมโบราณที่สวยงามมากทีเดียว น่าอนุรักษ์ไว้ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษาถึงลักษณะของสถาปัตยกรรมโบราณนะคะ อ่านแล้วชอบ ก็ฝากแบ่งบันกันด้วยนะ Tweet

ช่วงนี้อากาศร้อนสลับกับฝนตก ดูจะเป็นฤดูที่สับสนพอควรนะคะ อย่างนี้ต้องไปหาที่เที่ยวพักผ่อนให้สบายใจสักนิดค่ะ ล่าสุดไปไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไหร่ นั่นคือ “เกาะเกร็ด” นั่นเองค่ะ ฟังดูแล้วก็เป็นที่ที่ใครๆบอกว่าเคยไปมาแล้ว แต่ขอสารภาพจริงๆว่าเครั้งนี้เป็นครั้งแรกค่ะ ที่ได้มาเกาะกร็ด เที่ยวเกาะเกร็ดครั้งนี้ รอดรถไว้ที่รับฝากรถที่เป็นบริเวณบ้านของชาวบ้านแถวๆนั้นค่ะ สนนราคา 40 บาทตลอดวัน ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับท่าเรือข้ามฟาก ค่าเรือคนละ 2 บาท ออกเดินทางจากฝั่งที่จอดรถก็ประมาณ 12.30 น. ค่ะ ใช้เวลาเดินทางอยู่ในแม่น้ำก็ราวๆ 5 นาที ก็เที่ยวกันกลางทะเลแดดเลยนั่นแหละ ยังดีที่ฉวยร่มจากในรถมาได้ 1 คัน พอกันแสงแดดได้บ้าง แต่ความร้อนนี่คงเอาไม่อยู่ค่ะ พอมาถึงจุดหมายของเราเรียบร้อยแล้ว สิ่งแรกที่ทำก็คือ กินไอติมแท่ง ที่เอาน้ำแดง น้ำส้มมาใส่กระบอกแล้วก็เขย่าไปมาอ่ะค่ะ อันละ 3 บาท คลายร้อนได้อีกนิด หลังจากนั้นก็มาให้อาหารปลากัน แล้วก็มากินดอกไม้และผักทอด ซึ่งเป็นอาหารขึ้นชื่อของที่นี่ค่ะ ขายกันหลายร้านเลยทีเดียว เดินไปเรื่อยๆ เราก็มาแวะกินเฉาก๊วยแล้วก็ขนมถ้วยกันอีกนิด แก้หิวค่ะ ชาวบ้านที่เกาะเกร็ดนี่อยู่กันค่อนข้างหนาแน่นนะคะ ตลอด 2 ข้างทางเรียกได้ว่าแทบจะทุกบ้านเป็นร้านค่้าค่ะ ออกแนวๆ เดียวกับพวกตลาดโบราณในจังหวัดต่างๆ ข้าวของโบราณถูกนำมาวางเรียงรายเพื่อเรียกความสนใจจากลูกค้าได้มากโขค่ะ [...]

หลังจากที่ออกเดินทางมาเรื่อยๆ จนเริ่มใกล้จุดหมายปลายทางเข้ามาทุกที เราเดินทางมาถึงตัวเมืองนครศรีธรรมราชในช่วงเย็นประมาณ 16.00 น. และมาถึงอำเภอปากพนังซึ่งเป็นที่หมายของการเดินทางในครั้งนี้ในเวลา 18.00 น. ตอนนี้รู้สึกหิวมาก เลยแวะลงกินข้าวกันซักหน่อย ร้านที่เราเลือกนั้นเป็นร้านที่ขายมานานแล้วค่ะ เป็นร้านอาหารตามสั่ง มื้อนี้เลือกกิน คะน้าหมูกรอบราดข้าวค่ะ เป็นเมนูธรรมดา แต่ว่าหมูกรอบที่นี่เขาเด็ดมากค่ะ กรอบนอกนุ่มใน แม่ค้าหั่นชิ้นค่อนข้างใหญ่ เคี้ยวได้เต็มปากเต็มคำดีค่ะ ดูจากหลักฐานในรูปพูนจานเลย แต่ก็หมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็วเพราะหิวมาก…. เมื่อมื้อเย็นจบลง สายตาก็เริ่มทำงานค่ะ ที่ปากพนังเต็มไปด้วยตึกรามบ้านช่องที่ยังคงความโบราณอยู่ค่อนข้างมาก ซึ่งชุมชนยังคงอนุรักษ์เอาไว้ค่ะ บ้านไม้ ประตูบานเฟี้ยม บ้านครึ่งปูนครึ่งไม้ รู้สึกอบอุ่นในความโบราณของอำเภอปากพนังมากค่ะ เดินไปเดินมาด้วยความตื่นตะลึงในบรรยากาศเก่าๆ พลันดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง คงถึงเวลาที่เราต้องกลับที่พักเพื่อเก็บแรงไว้เริ่มต้นหาประสบการณ์ของทริปนี้ในวันพรุ่งนี้แล้วล่ะค่ะ อ่านแล้วชอบ ก็ฝากแบ่งบันกันด้วยนะ Tweet